Kulturalno-oświatowa to opowieść o codziennej pracy osób stojących za organizacją wydarzeń kulturalnych, byłych pracowników i pracowniczek sektora kultury, dawnych KO-wcóe i KO-wczyń, instruktorów i instruktorek, osób tworzących amatorski ruch artystyczny. Projekt, na który składają się wywiady i fotografie archiwalne jest subiektywnym spojrzeniem utkanym ze wspomnień, anegdot, rozmów z pracownikami i pracowniczkami wrocławskich instytucji kultury. Rozmowom towarzyszyła kwerenda archiwalna i biblioteczna, przeglądanie kronik pamiątkowych, pudeł ze zdjęciami oraz poszukiwania w archiwach. Badania prowadziłam przez cały rok 2023, dzięki stypendium Prezydenta Wrocławia w zakresie upowszechniania kultury.
Subiektywny projekt utkany ze wspomnień, anegdot i rozmów.
Celem realizacji mojego stypendium jest „opowiedzenie nieopowiedzianego”, zebranie historii tzw. świadków historii, o pracy w sektorze kultury w II połowie XX. w., od czasu budowy powojennej tożsamości miasta, aż po lata transformacji ustrojowej. Zarejestrowane relacje tworzą emocjonalną i żywą tkankę historii miasta. Nie jest to historia podręcznikowa, tylko historia, która dzieje się na poziomie ludzkiego, jednostkowego życia.
Chciałam oddać głos, a także podkreślić wagę i znaczenie osób, tworzących tzw. zaplecze kultury. Zależało mi na pokazaniu społecznego i kulturotwórczego wymiaru pracy wykonywanej przez osoby zaangażowane w funkcjonowanie instytucji kultury w powojennym Wrocławiu.
Serdecznie dziękują wszystkim osobom, które chciały podzielić się ze mną swoimi wspomnieniami: Halinie Czyżewskiej, Jolancie Burdziłowskiej, Halinie Sapjuk-Więcek, Jadwidze Jasińskiej-Sadury, Irenie Łukaszewicz, Annie Pobocha, Zbigniewowi Wojciechowskiemu, Teodorze Blajdzie , Mariuszowi Jodko, Małgorzacie Bruder, Bożenie Barskiej, Janowi i Teresie Olenderek, Danucie Wolak, Marii Guła.
Szczególne podziękowania dla: Agnieszki Rapir, Anny Borowskiej, Katarzyny Sipko, dzięki którym miałam dostęp do unikatowych zbiorów przechowywanych w instytucjach.
Zapraszam do współpracy przy zbieraniu historii mówionych i tworzeniu archiwów społecznych!
